မြေယာနှင့် အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ခြင်း– မာရ်မာလူမျိုးများ၏ ရိုးရာဗိသုကာလက်ရာ-

Translated by U Wainnita

မာရ်မာလူမျိုးများ၏ ရိုးရာဗိသုကာလက်ရာသည် တောင်တန်းရာသီဥတုနှင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေထိုင်ခြင်း၏ ရလဒ်တစ်ခုသာမက ၎င်းတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုလက္ခဏာ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာယုံကြည်ချက်များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အသိအမြင်တို့ကို မြင်သာထင်ရှားစွာ ဖော်ပြချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ စစ်တကောင်းတောင်တန်းဒေသများ၏ ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်တန်းဒေသများတွင် ရာစုနှစ်များစွာ ရှင်သန်ခဲ့သော ဤဗိသုကာပုံစံသည် လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်နှင့် သင်္ကေတအဓိပ္ပာယ်ကို ပေါင်းစပ်ထားသည်။ သစ်သားနှင့်တည်ဆောက်တယ်မြင့်သောစင်၊ ဝါးနံရံများနှင့် စောင်းနေသောအမိုးများသည် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အင်္ဂါရပ်များသာမက ဘဝ၏ အခြေခံအတွေးအခေါ်တစ်ခုကို ထင်ဟပ်စေပါသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာအတွေးအခေါ်နှင့် ဒေသခံစကြဝဠာဗေဒယုံကြည်ချက်များသည် အိမ်ဆောက်လုပ်ခြင်းဆိုင်ရာလမ်းညွှန်ချက်များ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများတွင် ဆက်စပ်နေပါသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ခေတ်မီဆန်းသစ်မှုနှင့် ကွန်ကရစ်ဗိသုကာလက်ရာများသည် စစ်တကောင်းတောင်တန်းဒေသများရှိ ရိုးရာအခြေချနေထိုင်မှုများကို အလျင်အမြန် အစားထိုးနေချိန်တွင်လည်း မာရ်မာဗိသုကာလက်ရာများက ယဉ်ကျေးမှုနှင့် သဘာဝတရားတို့ မည်သို့အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ခြင်းသည် ရေရှည်တည်တံ့နိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား သင်ကြားပေးနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤမှတ်ပုံတင်စာရင်းသည် ကွင်းဆင်းလေ့လာတွေ့ရှိချက်များ၊ နှုတ်ဖြင့်သက်သေခံချက်များနှင့် ဒုတိယရင်းမြစ်များအပေါ် အခြေခံ၍ မာရ်မာအိမ်များ၏ ဗိသုကာဆိုင်ရာအင်္ဂါရပ်များ၊ ဆောက်လုပ်ရေးနည်းလမ်းများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အရေးပါမှုကို မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။

*မာရ်မာလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ လူမှုရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အခြေအနေ-

မာရ်မာလူမျိုးများသည် စစ်တကောင်းတောင်တန်းဒေသတွင် ဒုတိယအကြီးဆုံး ဌာနေတိုင်းရင်းသားလူဦးစုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ဘိုးဘွားများသည် မြန်မာနိုင်ငံရခိုင်ဒေသမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်သည်။ စစ်တကောင်းတောင်တန်းနယ်သည် ရှေ့အခါ ရခိုင်ဘရင်ချုပ်ထားသောဒေသရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာကို ကိုးကွယ်ကြပြီး ဆွေမျိုးတော်စပ်မှု၊ ရွာကောင်စီများနှင့် ရဟန်းသံဃာများ ဦးဆောင်သော လူမှုရေးဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း နေထိုင်ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုဟာ ယာစိုက်ပျိုးခြင်း၊ ရက်ကန်းရက်ခြင်းနှင့် အနည်းအငယ် ကြက်ဝက်နွားစသည် အမွေးစားမြူရေးတို့အပေါ် မှီခိုအားထားရပါတယ်။ ဘဝ၏ အခြေခံမူများမှာ အလယ်အလတ်ဖြစ်ခြင်း၊ အပြန်အလှန်ပူးပေါင်းစုကူညီဆောင်ရွက်မှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အလေ့အကျင့်တို့ဖြစ်သည်။ ဤလူမှုရေးဆိုင်ရာ အခြေအနေမှ မာရ်မာဗိသုကာလက်ရာ၏ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ မူဘောင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည်။ အိမ်၏ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားခြင်း၊ ဆောက်လုပ်ခြင်းမပြုမီ ကိုယ်စောင့်နတ် ရှောက်ပေးသော သမ္မာဒေဝနတ်များကို တိုင်တန်းခြင်းနှင့် ရွာသားများ၏ စုပေါင်းလုပ်အားများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအမြင်၊ သဘာဝနှင့် ဆက်သွယ်မှုနှင့် စုပေါင်းအသိစိတ်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။

*အခြေချနေထိုင်မှုပုံစံနှင့် အိမ်တည်နေရာ-

မာရ်မာရွာများ သို့မဟုတ် ရပ်ကွက်များသည် မိသားစု ၁၀ မှ ၁၅ စုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကွေ့ကောက်သော တောင်လမ်းများတစ်လျှောက်တွင် တန်းစီတည်ရှိကြသည်။ အိမ်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ အရှေ့ဖက်ကို မျက်နှာပြု၍ ဆောက်လုပ်ကြပါတယ်၊ ဒါဟာ အဆင်ပြေမှုပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ယုံကြည်မှုကို ထင်ဟပ်ပြတာပါ။ မာရ်မာလူမျိုအစဉ်အလာပုံပြင်များအရ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသည် သဗ္ဗညုတရွှေဉာဏ်တော်ကိုရပြီးနောက် ရှေ့ရှေ့ကမြတ်ဗုဒ္ဓအားလုံးသည် အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ တရားထိုင်ခဲ့ကြသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် မာရ်မာအိမ်များကိုလည်း အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဆောက်လုပ်ထားသောကြောင့် အိမ်တွင်းရေးအိမ်ထောင်ရေးသည် စကြဝဠာ၏ ကောင်းမြတ်သောမင်္ဂလာနှင့် ညီညွတ်ပါသည်။ အိမ်များတွင် အုတ်ကွင်းခြံစည်းရိုးများ မရှိသောကြောင့် အိမ်နီးချင်းများ လွတ်လပ်စွာ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးတို့ကို ခွင့်ပြုပါသည်။ အိမ်၏ လသာဆောင်များနှင့် ပွင့်လင်းသော တမျင်းကို လူမှုရေးစုဝေးမှုများ၊ ရက်ကန်းရက်ခြင်း၊ သီးနှံများ လှန်းခြင်းနှင့် ပွဲတော်များကျင်းပခြင်းအတွက် အဓိကနေရာများအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

*အိမ်ဆောက်လုပ်ခြင်း၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် သင်္ကေတများ-

မာရ်မာလူမျိုးအဖွဲ့အစည်းတွင် အိမ်ဆောက်လုပ်ခြင်းသည် မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ယုံကြည်ချက်များနှင့် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်ရေးရာဗဟုသုတများ ရောနှော၍ ဆောင်ရွက်သော သန့်ရှင်းပြီး ရိုးရာဓလေ့ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိသောရက်များကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း-

အိမ်တစ်အိမ်၏ ပထမဆုံးအုတ်မြစ်ချမည့်နေ့ကို ရွာလူကြီး သို့မဟုတ် နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာက မင်္ဂလာဆောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် အိမ်ရှင်၏မွေးသက္ကရာဇ်၊ ရာသီခွင်နှင့် ကြယ်နက္ခတ်များ၏အနေအထားကို ကြည့်၍လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ကမ္ဘာမြေကို စောင့်ရှောက်သူ (နာဂါး) ကို ချော့မော့ခြင်း-

မာရ်မာလူမျိုးများက မြေကြီးအောက်တွင် နေထိုင်သော နာဂါးမင်းသည် သူ၏တည်နေရာကို သုံးလတစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲလေ့ရှိပြီး နာဂါးမင်းကို ရိုသေလေးစားခြင်းမရှိဘဲ တိုင်တစ်တိုင် စိုက်ထူပါက (အမင်္ဂလာ)ကံဆိုးမှုများ ကျရောက်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမတိုင်အစား အရှေ့အနောက်ကို မျက်နှာမူထားသော ဝါးတစ်ပင်ဖြင့် ထားရှိပြီး ၎င်းကို နာဂါးမင်း၏သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။

သင်္ကေတအားဖြင့် ပူဇော်သက္ကာ-

ပထမတိုင်ကို စိုက်မြှုတ်တဲ့အခါ လေးနှင့်မြားငယ်၊ နနွင်းမှုန့်နှင့် အရွက်များဖြင့် ပြည့်နေသော ဝါးကျဉ်တစ်ခုဖြင့် ဆင်ယင်ထားသည်။ လေးများနှင့် မြားများသည် မကောင်းဆိုးဝါးများမှ ကာကွယ်ပေးပြီး ဝါးကျဉ်လုံးများသည် မြေဩဇာကောင်းမွန်မှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး ငှက်ပျောသီး၊ ထန်းလျက်နှင့် ပန်းများကို မြေစောင့်နတ်အား ပူဇော်ပြီး အိမ်တွင် ကံကောင်းခြင်းများ ရရှိစေပါသည်။

အိမ်ထဲဝင်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံထုံးတမ်းစဉ်လာများ-

ပထမဆုံးတိုင်ကို စိုက်သွင်းပြီးသည်နှင့် တိုတောင်းသော အိမ်သစ်တက်ပွဲအခမ်းအနားကို ကျင်းပသည်။ ၎င်းက အလုပ်သမားများအား အိမ်အတွင်း၌ မီးမွှေးနိုင်စေပြီး ၎င်းသည် ဆောက်လုပ်ရေးကာလအတွင်း ချက်ပြုတ်ရန်နှင့် မီးခိုးထွက်ရန်အတွက် လိုအပ်ပါသည်။ ပထမဆုံးတိုင်ကို စိုက်သွင်းပြီးသည်နှင့် တိုတောင်းသော အိမ်သစ်တက်ပွဲအခမ်းအနားကို ကျင်းပသည်။ ပထမဆုံးတိုင်ကို စိုက်သွင်းပြီးသည်နှင့် တိုတောင်းသော အိမ်သစ်တက်ပွဲအခမ်းအနားကို ကျင်းပသည်။ ၎င်းက အလုပ်သမားများအား အိမ်အတွင်း၌ မီးမွှေးနိုင်စေပြီး ၎င်းသည် ဆောက်လုပ်ရေးကာလအတွင်း ချက်ပြုတ်ရန်နှင့် မီးခိုးထွက်ရန်အတွက် လိုအပ်ပါသည်။ အိမ်နီးချင်းများလည်း ဤရိုးရာပွဲတော်တွင် ပါဝင်ကြပြီး စားသောက်၍အိမ်ဆောက်လုပ်ခြင်း၏ စုပေါင်းသဘောသဘာဝကို ညွှန်ပြနေပါသည်။ ဤထုံးတမ်းစဉ်လာများက မာရ်မာဗိသုကာပညာသည် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာသာမက လူသားများ၊ သဘာဝတရားနှင့် သမ္မာဒေဝနတ်များအကြား ဆက်ဆံရေးကို ထူထောင်ပေးသည့် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် စကြဝဠာဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပေးသည်။

ဗိသုကာပုံစံနှင့် အင်္ဂါရပ်များ-

ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ဖွဲ့စည်းရာများ-

မာရ်မာအိမ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ထောင့်မှန်စတုဂံပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး အလျား ၁၆-၂၂ ပေနှင့် အနံ ၁၂-၁၄ ပေရှိသည်။ ၎င်းကို သစ်သား သို့မဟုတ် ဝါးတိုင်များပေါ်တွင် အမြင့် ၃-၆ ပေရှိသော အမြင့်စင်တင်၍ တည်ဆောက်ထားသည်။ အိမ်အလယ်တွင် တိုင်မမှာ (ခေါင်သတိုင်) ဖြစ်ပြီး အိမ်၏ ကျောရိုးဟုခေါ်သည်။

အတွင်းပိုင်း အပြင်အဆင်-

လသာဆောင်- အိမ်ရှေ့လသာဆောင်တွင် ရက်ကန်းရက်ခြင်း၊ ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံခြင်း၊ သီးနှံများ အခြောက်လှန်းခြင်း စသည်တို့ ပြုလုပ်သည်။

အိမ်တွင်း- အိမ်မသည် အိပ်စက်ခြင်းနှင့် ဘုရားရှိခိုးရန်အတွက် အသုံးပြုသည်, ခေါင်းရင်းထက်တွင် ဘုရားပလ္လင်ငယ်တစ်ဆောင်ရိုသေပြုစုထားသည်။

မီးဖိုချောင်-မီးဖိုချောင်တွင် မြေမီးဖိုနှင့် မီးခိုးထုတ်လွှတ်သည့်စနစ်ရှိသည်။

တိုက်ခန်း- မိဘများ သို့မဟုတ် သမီးအပျိုများအတွက် သီးခြားအခန်းများ။

ရီစင်: လောင်ပန်းပန်းကန်ဆေးပြီး ရေသိုလှောင်ထားသည့် ကပ်လျက်အဆောက်အအုံငယ်။

ပွင့်လင်းသော အလွှာ(တမျင်း): စပါး၊ ငရုတ်သီးနှင့် အခြားကောက်ပဲသီးနှံများကို အခြောက်လှန်းရန်အတွက် အသုံးပြုသည်။

အိမ်သာ- သန့်ရှင်းရေးအတွက် သီးခြားအိမ်သာတစ်ခုကို အိမ်ကြီးနှင့် အနည်းငယ်ဝေးသောနေရာတွင် တည်ဆောက်ထားသည်။

ပစ္စည်များ-

တိုင်များ- တိုင်များအတွက် များသောအားဖြင့် အနီးအနားမှာရှိခဲ့တည် ရေမနီပင်, ကြိုင်ညာပင်, စစ်ပင်များဖြစ်သည်။

နံရံ- များသောဖြင့် ဝါးစေးပေါက်နှင့်နံရံပါသည်။

ကြမ်းပြင်- ဝါးစေးပေါက် သို့မဟုတ် (သစ်ပျိုင်)သစ်သားပြားများဖြစ်သည်။

အမိုး: သက်ကြည်၊ ထန်းရွက် သို့မဟုတ် သွပ်မိုး ဖြစ်ပါသည်။

တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များ- တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များသည် နေရောင်ခြည်အပူဒဏ်နှင့် မိုးရေ၏ နည်းပါးစွာ ဝင်ရောက်စေရန်အတွက် အရွယ်အစား သေးငယ်လေ့ရှိသည်။

ဤပစ္စည်းများသည် အိမ်ကို ပေါ့စက်သောအလင်းရောင်၊ လေဝင်လေထွက်ကောင်းစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်စေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေထိုင်ခြင်းနှင့် ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲမှု-

မြင့်မားသောအိမ်သည် ရေကြီးရေလျှံမှုများအတွင်း အိမ်ကို အင်းဆက်ပိုးမွှားများနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များမှ ကာကွယ်ပေးသည့၊ အပြင် အောက်တွင်လေအလာအလားဖြင့် ကူညီပေးသောကြောင့် မိုးရာသီတွင် လေဆင်နှာမောင်းများမှ ကာကွယ်ပေးသည်။ စောင်းနေသောအမိုးမှ အလွယ်တကူရေစီးဆင်းသွားပြီး ပြတင်းပေါက်ငယ်များသည် ပူသောလေကို ကာကွယ်ပေးပြီး အေးမြသောလေကို ဝင်ရောက်စေပါသည်။ ၎င်းသည် အိမ်ကို ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုပြုလုပ်ရန် ခွင့်ပြုပြီး သက်ကြည်မိုးများကို ၂-၃ နှစ်တစ်ကြိမ်နှင့် ဝါးနံရံများကို ၈-၁၀ နှစ်တစ်ကြိမ် လှည့်၍အစားထိုးရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဒါပေမယ့် ပစ္စည်းအားလုံးဟာ ဒေသထွက်ပစ္စည်းတွေဖြစ်ပြီး ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်တာကြောင့် လုံးဝရေရှည်တည်တံ့တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်နည်းပါးပြီး စုပေါင်းအားထုတ်မှုနဲ့ အိမ်တစ်လုံးကို တစ်ပတ်အတွင်း ဆောက်လုပ်နိုင်ပါတယ်။

ခေတ်သစ်လွှမ်းမိုးမှုများနှင့် ပြောင်းလဲမှုများ-

မာရ်မာအိမ်များစွာသည် ယခုအခါ သံလွှာခေါင်မိုးများ၊ ကွန်ကရစ်တိုင်များနှင့် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကြသည်။ သို့သော် အိမ်၏ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူခြင်း၊ စင်အမြင့်ပုံနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်များသည် ယနေ့တိုင် ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး ရိုးရာနှင့် ခေတ်မီမှုတို့ တွဲဖက်တည်ရှိသည့် အသွင်အပြင်အသစ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဆင်ခြင်သုံးသပ်ချက်-

မာရ်မာဗိသုကာပညာက အိမ်ဆိုတာ နေစရာတစ်ခုသာမက ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ရှင်သန်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို သင်ကြားပေးပါတယ်။ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော နေရာသည် ၎င်းတို့၏ ဗုဒ္ဓဘာသာ စကြဝဠာဆိုင်ရာ ယုံကြည်ချက်များကို ထင်ဟပ်စေပြီး နဂါးစပ်သျဉ်ပညာသည် ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ အမြင်များ၏ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်ပြီး စုပေါင်းလုပ်အားသည် လူမှုရေး စည်းလုံးညီညွတ်မှု၏ လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ဗိသုကာရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် မာရမာအိမ်သည် ရေရှည်တည်တံ့သော ဒေသတွင်းဆောက်လုပ်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အဓိကသင်ခန်းစာသုံးခုကို ကျွန်ုပ်တို့အား သင်ကြားပေးသည်-

ပစ္စည်းချိန်ညှိခြင်း- ဒေသထွက်၊ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲအရင်းအမြစ်များအပေါ် မှီခိုအားထားခြင်း။

ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်မှု- အိမ်မြင့်မားခြင်း၊ လေဝင်လေထွက်ကောင်းသော၊ ဝါးနံရံများ၊ စောင်းနေသောအမိုးများ။

သင်္ကေတဆိုင်ရာ စည်းလုံးညီညွတ်မှု- ဗိသုကာဝိညာဉ်ရေးရာ ပါဝင်ခြင်း။

ခေတ်သစ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် သဘာဝတရားနှင့် မကြာခဏ အဆက်ပြတ်နေလေ့ရှိသည့်နေရာတွင် မာရ်မာဗိသုကာလက်ရာက ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြန်အလှန်ဆက်ဆံရေးများမှတစ်ဆင့် မည်သို့ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်သည်ကို ပြသသည်။

မာရ်မာ၏ ရိုးရာဗိသုကာလက်ရာသည် အတိတ်က အကြွင်းအကျန်တစ်ခု မဟုတ်ပါ – ၎င်းသည် ယနေ့တိုင် လက္ခဏာနှင့် အသိုင်းအဝန်းကို ဆက်လက်တည်ဆောက်နေသော ရှင်သန်နေသော အစဉ်အလာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာယုတ္တိဗေဒ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာအနက်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာဗဟုသုတတို့က ကျွန်ုပ်တို့အား သင်ကြားပေးသည်။